Δύο αχόρταγες αδερφές-Η Μαίρη & Ράνια

1983

Με λένε Αλέξη και η ιστορία μου ξεκινάει στη Α΄ Λυκείου. Με το κολλητό μου μεγαλώσαμε μαζί μέχρι τη Β’ Γυμνασίου. Τότε μετακομίσαμε και αναγκάστηκα να αλλάξω σχολείο, αλλά η παρέα μας συνεχίστηκε.

Μια ιεροτελεστία που είχαμε ήταν κάθε Σάββατο απόγευμα να πηγαίνουμε για μπάσκετ σε ένα ανοιχτό γήπεδο κοντά στο σπίτι του ( δεν ήμασταν μακριά σε απόσταση στα σπίτια, αλλά τα σχολεία άλλαζαν βάση διεύθυνσης στη μικρή επαρχιακή πόλη μας).

Συνήθως μετά καταλήγαμε στο σπίτι του για καμιά ώρα ηλεκτρονικών πριν πάω σπίτι για να ετοιμαστώ για σαββατιάτικη έξοδο. Έτσι είχε γίνει και εκείνο το Σάββατο του Νοέμβρη.

Ήμασταν στο καθιστικό, όταν χτύπησε το κουδούνι και άνοιξε η μητέρα του. Ήταν η Ράνια και η Μαίρη, αδερφές και οι δυο μouvάpεs του σχολείου μου.

Ήταν οικογενειακοί φίλοι με τους γονείς του κολλητού και ήρθαν να χαιρετήσουν τον πατέρα του που γιόρταζε πριν βγουν έξω.

Η Ράνια ήταν η μεγάλη και η Μαίρη η μικρή. Η Ράνια ήταν 17 στα 18, 1.75 ύψος, μακρύ καστανό μαλλί, κ@uλwτiκo πρόσωπο, μικρό στήθος και σφιχτό κwλαpάκi. Η Μαίρη ήταν στην ηλικία μου, μακρύ καστανόξανθο μαλλί, 1.65 ύψος, το ίδιο κ@uλwτiκo πρόσωπο με την αδερφή της αλλά με πιο σαρκώδη χείλη, μέτριο στnθos και πεταχτό κwλapάκi. Και οι δύο ήταν ντυμένες για έξοδο με μίνι φούστες,, εφαρμοστά μπλουζάκια χωρίς σouτiέv και ψηλοτάκουνα.

Διαβάστε ακόμα:  ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: Η ΕΠΙΚΗ απάντηση ΦΟΙΤΗΤΗ ΣΕ «ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟ» που ΑΠΑΙΤΗΣΕ κάτσει σε λεωφορείο του ΟΑΣΘ

Η μάνα του κολλητού τις έφερε στο καθιστικό να καθίσουν και να της κεράσει.

Τη Ράνια την ήξερα τυπικά, αλλά με τη Μαίρη ήμασταν μαζί στο φροντιστήριο, αν και σε διαφορετικά τμήματα στο σχολείο.

Επίσης, ήταν γνωστό ότι ενώ πολλοί τις γούσταραν, εκείνες τα είχαν με μεγαλύτερους, οπότε δεν γινόταν κάτι.

Αφού χαιρέτησαν και έγινε το κέρασμα σηκώθηκαν να φύγουν. Η Μαίρη, όπως περνούσε από μπροστά μου, στραβοπάτησε στο χαλί και ήρθε και προσγειώθηκε στην αγκαλιά μου.

Το κwλapάκiτης ήρθε σε επαφή με τον πλήρες καυλωμένο 20πovτoπouτσo μου. Υπήρξε μια σχετική αμηχανία και ένα γέλιο αλλά μέχρι εκεί, εκτός από ένα περίεργο βλέμμα που μου έριξε η Μαίρη ενώ έφευγαν.

Το ίδιο βράδυ τις συναντήσαμε με τους γκoμεvous τους σε ένα από τα λίγα κλάμπ της πόλης.

Η δικιά μας παρέα ήταν δυο ζευγάρια κι εγώ (ο μοναδικός μπακούρης). Κάποια στιγμή είδα με την άκρη του ματιού μου τις δυο αδερφές να κοιτάνε και τη Μαίρη να λέει κάτι στο αυτί της Ράνιας.

Διαβάστε ακόμα:  Η συγκλονιστική αποκάλυψη μιας γυναίκας: "Η ιστορία μου ως συνοδός πολυτελείας..."

Τη Δευτέρα άλλαξαν τα πράγματα. Το πρωί στο σχολείο μας ανακοίνωσαν ότι θα πάμε περίπατο, πράγμα που σήμαινε ότι θα μας έβαζαν στα λεωφορεία και θα μας πήγαιναν στη διπλανή πόλη για τις επόμενες τέσσερις ώρες να πιούμε καφέ και θα γυρίζαμε σπίτι.

Πολλοί θα την έκαναν μόλις μας άφηναν τα λεωφορεία και θα γύριζαν πίσω με το ΚΤΕΛ (είναι μικρή απόσταση μεταξύ των δυο πόλεων), αλλά η παρέα μου από το σχολείο θα έμενε. Μπήκαμε στα λεωφορεία και όπως είχα κάτσει στο παράθυρο, κάθεται στα καθίσματα δίπλα μου η παρέα της Μαίρης και η Μαίρη κάθεται στο κενό κάθισμα δίπλα σε μένα.

– Δεν πειράζει;… με ρωτάει.

– Όχι… δεν κάθεται κανένας.

Οι δικοί μου κάθονται στα καθίσματα πίσω μου και πιάνουμε τη πάρλα. Νοιώθω το χέρι της Μαίρης να ακουμπάει το πόδι μου και γυρίζω να κοιτάξω. Η Μαίρη είχε γυρίσει πλάτη σε μένα και μίλαγε στις φίλες της.

Διαβάστε ακόμα:  Aλnθivn εξoμoλoynσn- Μου αγόρασε δovnτέs και αφού με μεθouσε με έμαθε vα.....

– Μπα, ιδέα μου θα είναι…

σκέφτηκα, αλλά ο πouτσos μου πάλι προσπαθούσε να σκίσει τη φόρμα μου ( ναι, ήμουν πάλι με φόρμα, μιας και είχαμε γυμναστική κανονικά εκείνη τη μέρα).

Σε λίγο η παρέα μου είχε απορροφηθεί σε κουβέντα στη παρέα της Μαίρης (ο ένας φίλος γούσταρε τρελά τη μία κοπέλα από τη παρέα) και κανονίζεται να πάμε όλοι μαζί για καφέ. Εν τω μεταξύ, ξανανιώθω το χέρι της Μαίρης στο πόδι μου, αυτή τη φορά πιο πάνω και πιο κοντά στον πouτσoμου.

Ξανακοιτάω και αυτή τη φορά όντως ήταν το χέρι της εκεί. Όπως ήταν γυρισμένη, το σώμα της κάλυπτε τις κινήσεις της από τους υπόλοιπους.

Δεν της είπα τίποτα για να μη δώσω στόχο, αλλά όταν το χέρι της έφτασε στον πouτσoμου τινάχτηκε απότομα. Γύρισε να με κοιτάξει, ένα βλέμμα περιέργειας στο πρόσωπο της, και είδε ένα ηλίθιο χαμόγελο ζωγραφισμένο στο δικό μου…….διαβάστε την συνέχεια εδώ

Διαβάστε την συνέχεια εδώ